Newsy:

XIII rekonstrukcja Bitwy pod Gorlicami – ,,TU I TAM”. ODRODZENIE

1 maja 2026 r. o godz. 15.30 na polach w Sękowej, rozpoczęła się XIII rekonstrukcja bitwy pod Gorlicami. W tym roku widowisko historyczne jest zatytułowane - ,,TU I TAM”. ODRODZENIE - Bitwa pod Gorlicami z motywem przewodnim - Nigdy Więcej Wojny. Przy pięknej pogodzie, widowisko zgromadziło kilka tysięcy widzów z regionu i całej Polski oraz ponad 400 rekonstruktorów z Polski, Słowacji, Czech, Węgier i Rumunii z 45 Grup Rekonstrukcji Historycznej.
Zastępca Wójta Gminy Sękowa Pan Michał Diduch dokonał oficjalnego otwarcia pikniku historycznego na terenie przyległym do kompleksu sportowo-rekreacyjnego w Sękowej, przeprowadzona została modlitwa ekumeniczna w intencji poległych, po czym odbyło się przepiękne widowisko historyczne z okresu Bitwy pod Gorlicami. Lektorem, który w genialny sposób opowiadał dziejące się wydarzenia był znany profesor, historyk i pasjonat dziejów WW Andrzej Olejko, którego opowieści nadają całemu wydarzeniu wyjątkowy wymiar edukacyjny i emocjonalny.

Na sękowskich polach stanęła galicyjska wioska, taka na wzór z początku XX w, gdy przez ziemię gorlicką przetaczały się działania Wielkiej Wojny. Wybudowali ją rekonstruktorzy z Gorlic zrzeszeni w Grupie Rekonstrukcji Historycznej 1915
Na polach, tuż za kościołem stanęły drewniane chaty i karczma żydowska Stanęły dwa lazarety polowe z pełnym wyposażeniem - łóżkami, ale i noszami do transportu rannych z pola walki w pobliżu linii okopów. Nad sękowskimi polami unosił się samolot z epoki a z kotła wojskowego dolatywał zapach grochówki.
W 1915 roku w kilkudniowej bitwie pod Gorlicami starły się ogromne armie Cesarstwa Niemieckiego, Austro-Węgier i Rosji. To właśnie przez tereny dzisiejszej wsi Sękowa w 1915 roku przebiegała ówczesna linia frontu i tzw. ziemia niczyja, oddzielająca wojska państw centralnych (Niemiec i Austro-Węgier) od ententy (wojsk rosyjskich). Rosjanie zajmowali wówczas pozycje po wschodniej stronie doliny rzeki Sękówki, tj. wzgórza Zagórz i Wierszek. Z kolei wojska niemieckie i austro-węgierskie stacjonowały na stokach pasma Oboczy i Huszczy. Wielka bitwa pod Gorlicami rozpoczęła się 2 maja 1915 roku. Wówczas oddziały 11 Bawarskiej Dywizji Piechoty natarły na 3 Armię rosyjską gen. Radko Dimitriewa.

W tym wielkim starcu wzięło udział łącznie 300 tys. W Bitwie pod Gorlicami – uznawaną przez historyków za największą na froncie wschodnim w czasie I wojny światowej poległo łącznie ponad 20 tys. żołnierzy. Stroną zwycięską w bitwie pod Gorlicami okazały się państwa centralne, które tym samym przełamały front wschodni. Pamiątką po tych wydarzeniach na terenie Gminy Sękowa pozostają 23 nekropolie, w których spoczywają żołnierze trzech Cesarzy w liczbie ponad 5 tyś tj tyle ile liczy cała gmina w obecnej chwili.
Rekonstrukcja to kilka epizodów. Pierwsze to spokojne życie przed wojną, a ostatnie to podnoszenie się do życia już po jej zakończeniu. Pomiędzy tymi dwoma chwilami jest czas straszny, czas, w którym jedynym zwycięzcą jest śmierć, choć gdzieś w oddali czeka też na wszystkich nadzieja.
To wydarzenie było skierowane nie tylko do pasjonatów historii, ale również mieszkańców i turystów chcących na własne oczy zobaczyć, jak 111 lat temu wyglądała słynna bitwa gorlicka. ,,Ludzkie drogi” w tym wydarzeniu prowadzą nas w miejsca, gdzie historia wciąż przemawia, a więc do Sękowej, by wspólnie oddać hołd tym, którzy przed laty kroczyli tą samą ziemią.
Nie zabrakło straganów z rękodziełem, kulinariami i starociami. Zafascynowani historią wojny na pewno byli bardzo zadowoleni.

Relacja filmowa wkrótce

Już 1 maja 2026 roku Sękowa ponownie stanie się miejscem niezwykłego spotkania z historią. Serdecznie zapraszamy na Rekonstrukcję Bitwy pod Gorlicami pod tytułem: Tu i tam. Odrodzenie. Widowisko historyczne w 111. Rocznicę Bitwy pod Gorlicami, Sękowa 2026. To wyjątkowe wydarzenie co roku przyciąga mieszkańców, turystów, pasjonatów historii oraz całe rodziny, które chcą na własne oczy zobaczyć widowisko pełne emocji, autentycznych kostiumów, wojskowych inscenizacji i poruszających odniesień do wydarzeń sprzed 111 lat. O godz. 15:30 rozpocznie się modlitwa ekumeniczna, natomiast o godz. 16:00 rozpoczniemy główne widowisko historyczne. Rekonstrukcja Bitwy pod Gorlicami to nie tylko żywa lekcja historii, ale również ważne wydarzenie kulturalne i patriotyczne, które przypomina o losach naszej ziemi i buduje pamięć o wydarzeniach, jakie rozegrały się na tym terenie podczas I wojny światowej. Już dziś zapiszcie tę datę w kalendarzu i bądźcie z nami w Sękowej. Do zobaczenia w Sękowej!

Porucznik Stanisława Groblewska. Od mistrzyni tenisa do Damy Virtuti Militari

W dniu 20 kwietnia 2026 r. o godz. 11-tej Szkolne Koło Historyczne pod kierunkiem mgr Marty Piecuch, przy Zespole Szkół Centrum Kształcenia Rolniczego w Bystrej, zorganizowało prezentacje filmu pt. ,,Stanisława Groblewska z Bystrzycy Szymbarskiej”. W projekcie udział wzięła miejscowa młodzież oraz uczniowie ze SP z Bystrej. Byli też pasjonaci lokalnej historii oraz przedstawiciel Stacji Naukowej Instytutu Geografii i Przestrzennego Zagospodarowania Polskiej Akademii Nauk w Szymbarku, która mieści się w dawnym majątku dworskim Stanisławy Groblewskiej. Obecnie w obrębie obiektu znajduje się: XIX-wieczny modrzewiowy dworek, oficyna, budynki gospodarcze oraz naturalny park leśny.
Na spotkanie byłem zaproszony przez Panią Marte, całość wydarzenia udokumentowałem zarówno w szkole jak i poza nią (cmentarz, kościół, dwór) Serdeczne gratulacje dla kreatywnych uczniów oraz dla Pani opiekunki koła. Wspaniały filmik, dzięki za odkrywanie naszych Wielkich Bohaterów a sama Pani Groblewska była damą pod każdym względem!! Powinniśmy pamiętać i uczyć o takich Wielkich Polakach młode pokolenia. Życzę dalszych sukcesów i motywacji do podejmowania kolejnych wyzwań.
Cześć i chwala Bohaterom!

NIECO HISTORII

Urodziła się 5 listopada 1895 w majątku Bystrzyca Szymbarska na terenie Szymbarku k/Gorlic, córka Henryka i Anny Groblewskich. Ukończyła Gimnazjum, w 1913 roku, zdała egzamin dojrzałości w Liceum Żeńskim Wiktorii Niedziałkowskiej we Lwowie, a następnie ukończyła pomaturalną Szkołę Rolniczo-Gospodarską we Lwowie.
W czasie nauki we Lwowie zaczęła grać w tenisa ziemnego. Kilkakrotnie była mistrzynią Lwowa, a w 1927 należała do grona najlepszych tenisistek, zajęła V miejsce w rankingu dziennika sportowego „Start”. W tym samym roku na Mistrzostwach Polski w Krakowie w grze podwójnej kobiet Groblewska z partnerką Jadwigą Jedrzejowską zdobyły Mistrzostwo Polski.
Ponownie została Mistrzynią Polski w Katowicach w 1928 w deblu, grając w parze z Jędrzejowską. W 1929 startowała na Mistrzostwach Polski w Poznaniu, w parze z Orzechowską (przegrały w finale) oraz na Mistrzostwach Jugosławii w Crikvenicy. Wicemistrzostwo Polski zdobyła w 1932 w parze z Adą Pozowską. Stanisława była zawodniczką Lwowskiego Klubu Tenisowego.
W latach późniejszych brała udział w turniejach tenisowych, jednak nie odnosiła większych sukcesów ze względu na obowiązki związane z zarządzaniem gospodarstwem rolnym.

Po śmierci ojca w 1927 przejęła 50-hektarowy majątek ziemski w Szymbarku. Gospodarstwo po ojcu przekształciła w specjalistyczne gospodarstwo hodowli bydła rasowego i owiec. W latach 1930–1939 dwór Stanisławy Groblewskiej stał się miejscem wypoczynku znanego polskiego pisarza i malarza Zygmunta Haupta.
We wrześniu 1939 rodzina Groblewskich zajęła się przerzutem polskich oficerów oraz cywilów przez granicę słowacką, a później razem z rodziną Stanisława Zgórniaka ps. „Górski” z Gorlic utworzyli trasy przerzutowe o kryptonimie „Z-G”. Jedna trasa wiodła z Gorlic przez Gładyszów na Słowację, druga przez Uście Ruskie do Wysowej, stamtąd przez granicę na Słowację, Węgry do Francji. Początkiem grudnia 1939 dwór Groblewskiej był siedzibą Komendy Obwodu Gorlice ZWZ. Zatrudniony w gospodarstwie jako leśniczy rtm. Marian Waldeck ps. „Kątski” był komendantem gorlickiego Obwodu Związku Walki Zbrojnej. W styczniu 1940r. dworku Groblewskich odbywały się spotkania organizacyjne w których uczestniczył mjr. Franciszek Żak . Stanisława ps. „Joanna” pełniła funkcję adiutantki komendanta oraz łączniczki. W działalność konspiracyjną zaangażowana była także jej rodzina, syn Janusz ps. „Szczęsny”, mąż Karol oraz siostra Maria ps. „Maria” W lipcu 1941 Gestapo aresztowało komendanta rtm. Mariana Waldeckiego i kilka osób ze sztabu Obwodu Gorlickiego.
Stanisława mimo zagrożenia aresztowaniem, podjęła się utrzymania kontaktów z terenowymi placówkami i utrzymania łączności ze sztabem Komendy Okręgu AK w Krakowie, tymczasowo pełniła funkcję komendanta do czasu wyznaczenia nowego komendanta. We wrześniu 1941 dowództwo AK wyznaczyło nowego komendanta Obwodu Gorlickiego Armii Krajowej kapitana artylerii Władysława Bandrowskiego ps. „Zbych” , a Groblewskiej powierzono zadanie prowadzenia wywiadu wojskowego i gospodarczego. Zmieniła pseudonim na „Monika”.
Na odprawie w dowództwie AK w Krakowie dostała polecenie nawiązania kontaktów z Niemcami w celach wywiadowczych, a znajomość języka niemieckiego ułatwiała jej zdobywanie ważnych informacji. We wrześniu 1942 doszło do dekonspiracji w wyższym szczeblu dowodzenia, mimo ostrzeżeń wysyłanych przez Groblewską i inspektorat, Gestapo aresztowało komendanta Bandrowskiego i jego zastępcę. Stanisława zagrożona aresztowaniem wyjechała do Kunic koło Gdowa, gdzie ukrywała się do kwietnia 1943. Po powrocie do Bystrzycy wznowiła kontakty i działalność konspiracyjną, zmieniła pseudonim na „Olgierd”. 4 listopada 1943 otrzymała wiadomość z Krakowa, w której została poproszona o zabranie zbiega z obozu Stalagu VIII B w Lamsdorf, jeńca wojennego. Pojechała osobiście do Krakowa zaprzęgiem konnym, przywiozła Brytyjczyka przebranego w cywilne ubranie jako woźnicę – niemowę. Zbiegiem był Walijczyk, Frederick Sheady. Ukrywany był w dworze Groblewskich od 9 listopada 1943, a 24 lutego 1944 został przekazany pod opiekę oddziału partyzanckiego „Żbik” Armii Krajowej. Wiosną 1944 Stanisława zajmowała się zaopatrzeniem w organizacji „Uprawa”, pozyskiwała od właścicieli majątków ziemskich żywność dla oddziałów partyzanckich oraz przewoziła broń i uzbrojenie. Pod koniec 1944 zagrożona aresztowaniem przez Gorlickie Gestapo opuściła Bystrzycę Szymbarską, ukrywała się w Sidzinie koło Krakowa.

Majątek w Bystrzycy Szymbarskiej po wojnie został rozparcelowany, a Stanisława jako członek Armii Krajowej w latach 1945–1966 była pod obserwacją Służby Bezpieczeństwa PRL. Groblewscy po konfiskacie majątku zamieszkali w Krakowie, a Stanisława pracowała w Instytucie Zootechniki w Krakowie jako pracownik naukowy, gdzie zdobyła tytuł inżyniera zootechniki. Po wojnie była członkinią organizacji kombatanckiej ZBoWiD w Krakowie, gdzie działała w sekcji historycznej. Zmarła w Krakowie 20 marca 1974, została pochowana na cmentarzu Rakowickim w Krakowie.

Ordery i odznaczenia

Krzyż Virtuti Militari
Krzyż Walecznych
Krzyż Armii Krajowej
Złoty Krzyż Zasługi z Mieczami
Srebrny Krzyż Zasługi z Mieczami

W 1993 roku Technikum Rolnicze i Zasadnicza Szkoła Rolnicza w Bystrej przyjęło imię Stanisławy Groblewskiej.

Poznajmy się lepiej przez wspólną pamięć o I wojnie światowej.
Śladami Wielkiej Wojny!

W dniu 18 kwietnia 2026 r. ponad 40 osobowa grupa z Segedynu (Szeget) zaprzyjaźnionych Węgier, przybyła do Gorlic. Relacje z Węgrami opierają się na wielowiekowej tradycji i przysłowiu „Polak, Węgier, dwa bratanki...” (węg. Lengyel, Magyar – két jó barát).
Z rana zwiedzili Muzeum Regionalne PTTK, zobaczyli siedem naturalnej wielkości postaci figur, zapoznali się z krwawymi wydarzeniami bitwy pod Gorlicami 2 maja 1915 roku. Ekspozycji figur woskowych towarzyszą zbiory broni, umundurowania, numizmatów i dokumentów, a także plastyczna mapa operacji gorlickiej.
Następnie o godz. 11.00 w auli Technikum Budowlanego, odbyła się prelekcja regionalisty Pana Aleksandra Gucwy na temat cmentarzy wojennych z I wojny światowej na terenie Galicji Zachodniej. Uczeń tej szkoły Tymoteusz Mikrut w sposób profesjonalny tłumaczył na j. angielski, zaś Tibor ( jeden z grupy) na węgierski. Po godzinnym wykładzie pojechaliśmy do Łużnej, zwiedzamy cmentarz nr 122 rosyjski i 123 austro-węgierski na Pustkach, który na zwiedzających zrobił duże wrażenie. Na zakończenie tego dnia zaliczamy jeszcze cmentarz nr 120 na którym spoczywa 417 żołnierzy węgierskich – Łużna – Wiatrówki.
Przy pięknej słonecznej i ciepłej pogodzie nastąpiło wspólne pożegnanie, my odjechaliśmy do swoich domów, zaś ,,Honwedzi” do Limanowej a następnie na nocleg do Krakowa. Od kierownika grupy otrzymaliśmy odznakę 47 Węgierskiego Pułku Piechoty, Polsko – Węgierską czytankę historyczną oraz …węgierskie wino!

XXI. rocznica śmierci Jana Pawła II. Msza św. na Magurze Wątkowskiej

12 kwietnia 2026 roku o godzinie 15:00 na szczycie Magury Wątkowskiej przy obelisku upamiętniającym wędrówki ks. Karola Wojtyły obecnego świętego Jana Pawła II po Beskidzie Niskim, rozpoczęła się Msza św. w XXI rocznicę śmierci Jana Pawła II. Obchody związane z XXI rocznicą śmierci Jana Pawła II rozpoczęły się pieśnią "Barka", która była ulubioną pieśnią oazową Papieża.
Przy pięknej słonecznej pogodzie i temperaturze powyżej 10 stopni na miejsce uroczystości dotarło ponad 200 wiernych z powiatu jasielskiego i gorlickiego. Ks. proboszcz z Desznicy Józef Obłój odprawił Mszę św. w intencji zmarłego Ojca Świętego Jana Pawła II oraz wygłosił Słowo Boże dla przybyłych wiernych.

Wszyscy zebrani wierni podczas Mszy św. dziękowali Bogu za dar, jakim dla Kościoła był i jest Jan Paweł II. Organizatorem obchodów XXI. rocznicy śmierci papieża Polaka było Duszpasterstwo turystów i Zarząd Oddziału PTTK w Jaśle.

***

W 2003 r. staraniem PTTK w Jaśle na Magurze Wątkowskiej na granicy Nadleśnictwa Gorlice i Magurskiego Parku Narodowego ustawiony został pamiątkowy kamień z tablicą i krzyżem upamiętniający pobyt Papieża w Beskidzie Niskim. 14 sierpnia 1953 roku ks. Karol Wojdyła odprawił Mszę Świętą dla wędrujących z nim studentów z duszpasterstwa akademickiego.

2 kwietnia 2026 roku minęło dokładnie 21 lat od odejścia Jana Pawła II do Domu Ojca.
Jan Paweł II zmarł w 2005 roku o godzinie 21.37
w Wigilię Niedzieli Miłosierdzia Bożego.
Odszedł do Domu Ojca mając prawie 85 lat.

To dzień pełen refleksji i pamięci o człowieku, który na zawsze zmienił oblicze Kościoła i świata. Pragniemy uczcić jego wyjątkowe życie i przypomnieć, że pozostawione przez niego - wciąż aktualne - dziedzictwo jest źródłem inspiracji dla tych, którzy chcą budować na uniwersalnych wartościach.
Co roku w rocznicę śmierci JP II, o godz. 20.30 na Magurze Wątkowskiej koncelebrowana jest Msza św. W godzinę śmierci Ojca Świętego tj. o godz.21.37 kończy się Mszę św. modlitwą w ciszy
i błogosławieństwem. Czasami obchody są organizowane w niedzielę Miłosierdzia Bożego w zalezności jak wypadają święta Wielkanocne
Niech ten dzień będzie upamiętnieniem śmierci św. Jana Pawła II oraz refleksją nad życiem, które powierzył Chrystusowi.

SERDECZNIE ZAPRASZAMY!

WIELKANOC 2026