Newsy:

IV Festiwal Win i Serów w Gminie Sękowa rozpoczęty!

Od piątku do niedzieli (3-5 lipca) przez trzy dni historyczny park w gminie Sękowa zamienia się w raj dla smakoszy serów, win i regionalnych przysmaków.
Kilkanaście namiotów rozstawionych wśród starych drzew kusiło nie tylko serami i winami, ale także aromatyczną kawą, domowymi wypiekami czy złocistym miodem z magurskich łąk. Największe emocje wzbudzały jednak sery – zwłaszcza gdy Pan Serek z firmy Ser jest Ser wniósł do centralnego punktu wydarzenia monumentalny krąg sera padano i rozpoczął pełną pasji opowieść o różnicach między tym włoskim specjałem a parmigiano reggiano. Każdy, kto miał okazję spróbować świeżo ukruszonego kawałka, nie krył zachwytu – park rozbrzmiewał okrzykami: „ale dobre!”.

Park Historyczny w Siarach wypełnił się dzisiaj zapachem polnych kwiatów, śmiechem i rozmowami uczestników warsztatów florystycznych, podczas których każdy mógł upleść własny świętojański wianek. Chętnych nie brakowało – od najmłodszych po seniorów – a wspólne wyplatanie stało się doskonałym wstępem do wieczoru pełnego muzyki, ognia i słowiańskich obrzędów.
Wieczorne emocje dostarczył występ zespołu Gorole, Burleska i Cancan a o godz. 21.30 zwieńczeniem wieczoru był przepiękny występ teatralny Nocy Świętojańskiej w wykonaniu Grupy Kreatywnych spod Sękowej oraz Grupy Instrumentalno-Wokalnej „LOMA” pod kierownictwem Mirosława Bogonia.
Przed uczestnikami jeszcze dwa pełne dni festiwalowych atrakcji – kolejne degustacje, warsztaty i koncerty, które sprawią, że Siary na te kilka dni znów staną się serowym i winnym sercem regionu.
Organizatorem wydarzenia jest Gminny Ośrodek Kultury w Sękowej.

Ropickie Wesele polsko-łemkowskie.

W sobotę, 27 czerwca 2026 roku, w Ropicy Górnej odbyło się wyjątkowe wydarzenie o charakterze edukacyjno-kulturowym – inscenizacja wesela polsko-łemkowskiego, której celem było przybliżenie i zachowanie bogatego dziedzictwa obu kultur.
Uczestnicy mieli okazję zobaczyć pełny przebieg tradycyjnej ceremonii – od mszy świętej, poprzez uroczysty przemarsz z kościoła na salę weselną, podczas którego na młodą parę czekały tradycyjne bramy, aż po wesele pełne śpiewu, tańca i dawnych obrzędów.
Wyjątkowym elementem wydarzenia były opowieści księży, którzy przybliżyli uczestnikom charakterystyczne elementy ceremonii zaślubin w tradycji polskiej i łemkowskiej. Nie zabrakło również prezentacji zwyczajów weselnych obu kultur, w tym oczepin, wspólnego śpiewu i tańców, które od pokoleń stanowią nieodłączny element weselnych uroczystości.

Organizatorką i pomysłodawczynią wydarzenia była Katarzyna Tokarz – sołtys Ropicy Górnej. Za biesiadę przy stołach odpowiadała Grupa Śpiewaczaz Ropicy Górnej, działająca pod skrzydłami Mirosława Bogonia. Oprawę muzyczną zapewnił zespół Kuczeryky, a wydarzenie z humorem i zgodnie z dawną tradycją prowadzili Drużba Jan Gromala oraz Starosta Jerzy Łabowski.
Scenariusz, koordynację działań oraz prowadzenie całego przedsięwzięcia przygotował Marek Czarnota a za obsługę fotoreporterską odpowiadał Aleksander Gucwa.
Serdecznie dziękujemy wszystkim organizatorom, wykonawcom, szczególnie MŁODEJ PARZE, Grupie śpiewaczej z Ropicy Górnej, ekipie 50+ oraz wszystkim zaproszonym gościom za stworzenie niezwykłej atmosfery i wspólne pielęgnowanie tradycji, które są ważnym elementem naszego lokalnego dziedzictwa. Takie wydarzenia pokazują, że historia, kultura i zwyczaje mogą nie tylko uczyć, ale także łączyć pokolenia i budować wzajemny szacunek dla różnorodności.

W Tarnowie stanął pomnik poległych weteranów podczas Misji Pokojowych.

W samo południe w upalny dzień 26 czerwca 2026 roku na skwerze im. prof. Janusza Kurtyki na tarnowskim osiedlu Zielonym odbyła się podniosła uroczystość odsłonięcia Pomnika Weteranów Poległych podczas Misji Pokojowych i Stabilizacyjnych poza Granicami Państwa.
W wydarzeniu uczestniczyli przedstawiciele władz samorządowych, wojska, organizacji kombatanckich i weterańskich, licznie przybyli mieszkańcy oraz poczty sztandarowe. W swoich wystąpieniach mówcy podkreślali znaczenie służby polskich żołnierzy poza granicami Ojczyzny oraz konieczność pielęgnowania pamięci o tych, którzy z misji już nie powrócili.
W mej pamięci utkwiło przemówienie wójta Pleśnej pana Józefa Knapika, który powiedział: ,,Dzisiaj stoimy przed pomnikiem, który nie jest jedynie kamieniem. To miejsce pamięci. To miejsce wdzięczności. To miejsce, w którym bije serce żołnierskiego honoru. To miejsce, w którym Polska pochyla głowę przed swoimi Synami. Ten pomnik nie wyrósł z ziemi sam. Powstał z pamięci. Powstał z braterstwa. Powstał z serc ludzi, którzy nie zgodzili się na to, aby ich polegli koledzy zostali zapomniani. To najpiękniejszy dowód, że Weterani nigdy nie zostawiają swoich. Nigdy. Ani na polu walki. Ani po zakończeniu służby. Ani wtedy, gdy odchodzą na wieczną wartę”. Pomnik ma nie tylko utrwalać pamięć o ich poświęceniu, ale również przypominać mieszkańcom Tarnowa o cenie pokoju i wolności oraz stanowić trwały wyraz uznania dla ich odwagi, męstwa i heroizmu.

Na granitowej tablicy umieszczono nazwy państw, w których polscy żołnierze pełnili służbę w ramach misji pokojowych i stabilizacyjnych. Przy każdym z nich podano liczbę żołnierzy, którzy polegli podczas wykonywania swoich obowiązków. Opiekę nad pomnikiem sprawuje Szkoła Podstawowa nr 9 im. Orląt Lwowskich w Tarnowie.
Po okolicznościowych wystąpieniach i odsłonięciu pomnika odbyła się ceremonia składania wieńców..
Wśród uczestników uroczystości nie zabrakło również przedstawicieli Stowarzyszenia Seniorów Lotnictwa Wojskowego RP Oddział Kraków. Nasze Stowarzyszenie reprezentował prezes płk Stanisław Wojdyła oraz poczet sztandarowy w składzie: mjr Tomasz Piguła, kpt Michał Król i st. chor. sztab. Roman Fijoł. Obecność delegacji krakowskiego Oddziału SSLW RP została zauważona i doceniona przez organizatorów, którzy złożyli podziękowania naszym przedstawicielom, wymieniając ich imiennie. Był to dla nas zaszczyt i wyraz uznania dla wieloletniej działalności Stowarzyszenia na rzecz kultywowania tradycji i pamięci o żołnierzach Wojska Polskiego. W uroczystości wzięli udział również przedstawiciele SSLW delegatury gorlickiej Aleksander Gucwa i Bogusław Kuciakowski, którzy udokumentowali całą uroczystość.
Nowo odsłonięty pomnik stanie się miejscem zadumy, pamięci i oddania hołdu wszystkim polskim żołnierzom, którzy pełniąc służbę na zagranicznych misjach pokojowych i stabilizacyjnych, złożyli najwyższą ofiarę – ofiarę własnego życia.
Cześć Ich Pamięci

IV Zjazd Absolwentów LO w Bobowej – 60 lat - Matura 66

20 czerwca 2026 r. odbyło się po raz czwarty spotkanie klasowe, absolwentów Liceum Ogólnokształcącego im. Henryka Sienkiewicza w Bobowej - MATURA 66.
IV Zjazd absolwentów i wychowawców naszej klasy, stworzył doskonałą okazję do przyjacielskich spotkań, długich rozmów, ale także do chwil zadumy oraz refleksji. 13 absolwentów LO w Bobowej MATURA 66 a wraz z nimi prof. Mieczysław Krok i Sekretarka szkoły Pani Helena Tarasek spotkała się po raz IV na zjeździe klasowym.
To doniosłe wydarzenie w historii naszej klasy, rozpoczęło się od spotkania na dziedzińcu szkolnym, gdzie przywitaliśmy się z wielkim wzruszeniem. Następnie udaliśmy się do budynku naszej szkoły, w którym obecnie mieści się Szkoła Muzyczna I stopnia. Tu spotkałem moją uczennicę ze SP w Sękowej Panią Aleksandrę Przybyłowicz, która jest nauczycielem muzyki. Przeszliśmy prawie po wszystkich klasach robiąc pamiątkowe fotki. Po tej części przeszliśmy do budynku nowej szkoły, w której uczyliśmy się w klasie maturalnej. W imieniu wszystkich absolwentów kol. Roman Trojanowicz dla całego Grona Pedagogicznego uczącego nas w latach 1962 – 1966 złożył wiązankę kwiatów oraz podziękowania za trud włożony w naszą edukację i wychowanie. Wiązanka została złożona przy płycie upamiętniającej naszego Dyrektora Bronisława Płazę, jako wyraz naszej głębokiej wdzięczności, wspaniałego pedagoga i człowieka.

Następnie udaliśmy się do n a s z e j k l a s y, usiedliśmy w ławkach jak przed 60 laty, ja w imieniu klasy odczytałem obecność i wspominaliśmy szkolne czasy. Pani Dyr. Urszula Jabłońska poczęstowała wszystkich obecnych wspaniałym ciastem i kawą. W tym czasie nastąpiła 40 min projekcja filmu dokumentalnego o naszych poprzednich zjazdach, o historii Bobowej, szkoły i naszej klasie. Wszystko to było dziełem kol. Aleksandra Gucwy. Na zakończenie tej części, zrobiliśmy również pamiątkowe zdjęcia w klasie oraz na dziedzińcu szkolnym na tle Zamku Długoszowskich, gdzie uczyliśmy się od 8-mej do 11 klasy.
Następnym punktem programu był cmentarz, złożono kwiaty i zapalono znicze na grobach zmarłych profesorów i kolegów.
Upalny i parny dzień dał wszystkim się we znaki i po 4 godzinach udaliśmy się na zasłużony obiad do restauracji ,,Ostoja” i wspólne biesiadowanie. Podczas biesiadowania Komitet Organizacyjny Zjazdu wręczył upominki dla prof. Mieczysława Kroka i Pani Heleny Tarasek.
Było to piękne i wzruszające spotkanie. Po latach wszyscy stają się bliscy i drodzy sercu. Chyba właśnie to uczucie sprawia, że oprócz oficjalnych zjazdów coraz częściej odbywają się zjazdy klasowe. Ten fenomen sprawia, że ludzie mieszkający z dala od siebie w różnych miastach czy krajach, porzucają codzienne obowiązki, by choć na chwilę przypomnieć sobie atmosferę tamtych gimnazjalnych lat, by po latach - niczym "orły do gniazda" - powrócić.
Do godz. 21.00-ej wspominaliśmy nasze młodzieńcze lata, pierwsze miłości i przyjaźnie oraz naszych wspaniałych profesorów, dzięki którym jesteśmy tym, kim jesteśmy. Wspomnienia tych szkolnych przeżyć doprowadziły niektórych do łez.
Była to wspaniała uroczystość a wspomnienia i przeżycia będą w naszych sercach do końca życia.
W imieniu Komitetu Organizacyjnego i swoim własnym składam serdeczne podziękowania za udział w IV Zjeździe Maturalnym naszej klasy. Szczególne podziękowania kieruję do zaproszonych gości, emerytowanych Nauczycieli, Pracowników, Absolwentów, którzy przybyli na Zjazd i razem z nami zechcieli powrócić wspomnieniami do początków naszej szkolnej edukacji.
Zorganizowanie tej uroczystości zawdzięczamy Komitetowi Organizacyjnemu , który zadał sobie dużo trudu by zorganizować tak wspaniałe spotkanie.
Dlatego w imieniu wszystkich absolwentów LO MATURA 66, pragnę złożyć najserdeczniejsze podziękowanie członkom Komitetu Organizacyjnego a przede wszystkim Prezesowi Kazimierzowi Kowalskiemu, Aleksandrowi Gucwie, Janinie Ormiańskiej-Pierożak, Wandzie Orłowicz-Dudek, Marii Dziubaczce – Dyga, Romanowi Trojanowiczowi i Mieczysławowi Martusiowi.
Mamy nadzieję, że za 5 lat spotkamy się w tym samym gronie i znów przeżywać będziemy te wspaniałe chwile. Jedna z uczestniczek powiedziała: „Są w życiu chwile, które pozostają, chociaż czas mija, one nie mijają. I osoby są takie, które raz poznane mile bywają w życiu wspominane” (Wisława Szymborska). Motto tego spotkania pozostanie w naszych myślach i sercach. Piękne wspomnienia czynią człowieka bogatym, a spotkania takie jak nasze uświadamiają, że dla takich chwil warto żyć - Matura66

DO ZOBACZENIA!! - Aleksander Gucwa

Boże Ciało w parafii Sękowa - 2026 r.

Mszą świętą koncelebrowaną pod przewodnictwem naszego rodaka księdza Marka Pęcaka, który przybył do nas z Irlandii, rozpoczęły się uroczystości Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa, zwanej Bożym Ciałem, jednego z najważniejszych świąt obchodzonych przez Kościół Katolicki. Msza św. rozpoczęła się o godz. 10.00. Tegoroczna uroczystość Bożego Ciała w parafii św. Józefa Oblubieńca Najświętszej Maryi Panny w Sękowej była nieco inna, niż zwykle, bo odbyła się nie w kościele, a na ołtarzu polowym przed Pałacem Długoszów (właściciele Schabińscy) w Siarach – Gorlice.

W koncelebrze mszy św. uczestniczył ks. proboszcz Jacek Piróg oraz ks. wikary Wojciech Ożóg. Ks. proboszcz wygłosił Słowo Boże. Tradycją w naszej parafii jest to, że wierni wychodzą z Najświętszym Sakramentem z kościołów na drogi, dróżki i ulice w różne strony parafii. W procesjach idą do czterech ołtarzy, gdzie czytane są fragmenty czterech Ewangelii. Udział w procesji to nasze wyznanie wiary.
Podczas wygłoszonej homilii ks. proboszcz nawiązał do ustanowienia Najświętszego Sakramentu przez samego Jezusa Chrystusa podczas Ostatniej Wieczerzy, która odbyła się w przeddzień Jego śmierci. Powiedział m.in. słowa Chrystusa "Oto ja jestem z Wami przez wszystkie dni, aż do skończenia świata” i ustanowił Eucharystię, czyli biały opłatek, który podczas mszy staje się Ciałem Pańskim. Eucharystia wpływa na nasze życie, na patrzenie w naszą przyszłość, napełnia nas nadzieją, nową pozytywną perspektywą przyszłości. Dlatego ten dzień jest tak ważny dla katolika. Nadmienił też w jaki sposób należy przyjmować Najświętszy Sakrament.

Po mszy św. uformowała się procesja. Prowadzony przez strażaków, ksiądz niósł pod baldachimem monstrancję. Stąpał po obsypanej kwiatami drodze przez licznie zgromadzone dzieci, które od początku do ostatniego ołtarza sypały kwiaty.
Wokół unosił się zapach kadzidła i rozlegał się dźwięk dzwonków. Idący w procesji wierni zatrzymywali się przy czterech, polowych ołtarzach. Miejsca te przyozdobione były zielonymi gałązkami, brzozami i kwiatami, udekorowane były też drogi i domy, wokół których przeszła procesja. Uroczysty pochód zatrzymywał się przy każdym z polowych ołtarzy, by w ten sposób publicznie wyznać i zamanifestować swoją wiarę. Tam odśpiewywany jest odpowiedni fragment Ewangelii. Liczba ołtarzy nie jest przypadkowa – symbolizują one cztery strony świata, cztery żywioły oraz cztery Ewangelie. Wierni idą w procesji do czterech ołtarzy, ostatni był po przejściu około 1 km
Na zakończenie uroczystości ks. proboszcz Jacek Piróg udzielił Najświętszym Sakramentem błogosławieństwa dla parafii; odśpiewano też dziękczynny hymn "Ciebie Boga wysławiamy" i „Boże, coś Polskę”. Podziękował wszystkim służbom i mieszkańcom, którzy przyczynili się do zorganizowania tego wspaniałego święta. Ołtarze zostały przygotowane przez właścicieli poszczególnych posesji. W uroczystości uczestniczyli licznie zgromadzeni mieszkańcy Parafii Sękowa (Sękowa, Siary i Owczary)

*

Boże Ciało, a w pełnej nazwie Uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Pańskiej, to święto ruchome i jedno z głównych świąt obchodzonych w Kościele katolickim. Przypadają na 60 dni po Wielkanocy. W tym roku wypada ono 4 czerwca. Boże Ciało zostało ustanowione na pamiątkę cudu w Bolsenie w 1263 roku, gdy hostia, którą kapłan uniósł nad ołtarzem zaczęła krwawić. W Polsce zwyczajowo wtedy procesja przechodzi pod cztery ołtarze, przy których czytane są odpowiednie fragmenty Ewangelii. Choć świadomość cudu przemiany chleba i wina w rzeczywiste Ciało i Krew Chrystusa towarzyszyła wiernym od początku chrześcijaństwa, to trzeba było czekać stulecia zanim zaczęto je kultywować.