Urodził się 22 marca 1923 roku w Płutowie, powiat chełmiński, jako najstarszy syn Stanisława i Władysławy z domu Tuczkowska.
W Płutowie mieszkali do roku 1937, następnie w Głodowie k. Kościerzyny.
W lipcu 1939 rozpoczął naukę w Akademii Morskiej w Gdyni i 20 lipca wypłynął jako uczeń na Darze Pomorza w kurs szkoleniowy po Bałtyku. Wojna zastała załogę Daru Pomorza na morzu. Po internowaniu w Szwecji, dostaje się do Norwegii i stamtąd (Bergen) statkiem s/s ,,RoburIV" dopływa do Anglii (Szkocja) do portu Methil, wstąpił do Polskiej Marynarki Handlowej. Od 1940 roku pływa na statku s/s ,,Częstochowa" w konwojach przewożąc broń i inne potrzebne materiały w przemyśle zbrojeniowym.
30 listopada 1940 r. opuszcza statek i wstąpił do wojska. 5.12.1940 r. staje na Komisji Poborowej w Londynie, otrzymuje kategorię,,A" i zostaje przeznaczony do piechoty. 18.XII.40 r. został przydzielony do I Batalionu Strzelców Podhalańskich, kwateruje w Newport (3 kompania 10 drużyna)
25 kwietnia 1941 r. przechodzi do lotnictwa, zgłasza się do Obozu Lotnictwa Polskiego w Blackpool, został kancelistą IV Dyonu Zgrupowań Szeregowych, a od 19 maja jest w 307 Nocnym Dywizjonie Myśliwskim ,,Lwowskich Puchaczy" w Exeter , uczęszcza na kurs nawigacji. W Dniu Święta Dywizjonu tj. 10 września 1941 r. otrzymuje awans na starszego szeregowca. Po zdanym egzaminie zostaje przeniesiony z 307 Dywizjonu do ACTC w Huckall na kurs pilotażu(19.03 - 17.04. 1942 r.) Od 18.04 do 24.07. 1942 w ST. Andrew odbywa 78 kurs - 12 ITW (Skrzydło Wstępnego Szkolenia), następnie w Brighton w dniach 25.07 - do 18.08.1942 r. jest na 78 kursie w Polskim Dywizjonie Wyszkolenia Wstępnego, wyjeżdza do Hucknall i tam jest na 14 kursie - 25 EFTS (Szkoła Początkowego Pilotażu) w dniach 19.08 - 19.09. 1942 r.
7 wrzesnia 1942 odbywa pierwszy lot ćwiczebny bez instruktora.
Od 20 września do 09.10.42 r. szkoli się na bombardiera w Blackpool a następnie w Jurby - 5(O)AFU - Oddział Zaawansowanego Szkolenia Lotniczego. 31 stycznia 1943 r. kończy szkolenie, które w sumie trwało 1,5 roku. Otrzymuje 15 grudnia 1942 awans na kaprala.
Od 1 lutego do 6 lipca 1943 r. jest w dalszym ciągu w Blackpool w Ośrodku Zapasowym, otrzymuje tu tytuł i znak obserwatora.
Nastepnie przeniesiony zostaje do 18(OTU) Ośrodka Wyszkolenia Bojowego Załóg Bombowych w Fumingby, tu poznaje pilota por. Zygmunta Plutę.
22 lipca w Pool po kursie praktycznym i na zgrywanie, zdaje egzamin z wynikiem bardzo dobrym i zostaje przydzielony do załogi w składzie:
por.Zygmunt Pluta - pilot
ppor.Ignacy Trzciński - nawigator
sierżant Józef Dudziak - radiotelegrafista
sierżant Jan Florkowski - strzlec pokładowy
kapral Bernard Wichrowski - bombardier
będą latać na Wellingtonach!!
21 września 1943 r. cała załoga zostaje przydzielona do 300 Dywizjonu Bombowego
18 marca do załogi dołącza sierzant Brunon Malejka i lecą Liberatorem do Kairu (leci z nimi artystka Vera Lynn) po drodze lądują w Gibraltarze a następnie na lotnisku Castle Benito w Benghazi(płn.Libia) po południu 20 marca są w Kairze.
Po paru dniach cała załoga za wyjątkiem Bernarda Wichrowskiego wyjeżdza do Palestyny, Bernard otrzymuje 2 tyg. urlopu i w towarzystwie Polaka 10 kwietnia 1944 r. wyjeżdza na wycieczkę zobaczyć piramidy i sfinxa w Gizie. Następnie bardzo się rozchorował (ostre zapalenie gardła) leżał 8 dni w szpitalu. Po wyjściu ze szpitala otrzymał 2 tyg. urlopu i postanowił odwiedzic kolegów w Palestynie, pojechał pociągiem i w dniu 11 maja spotyka się z nimi, zwiedzają ,,Ziemie Świętą" są w Jerozolimie na grobie Chrystusa.
Po wykonanej ,,kolejce lotów" 7 czerwca 1944 r. przydzieleni są do 301 Eskadry z całą załogą przeszli do 1586 ESP (Eskadra Specjalnego Przeznaczenia) i zostali wysłani do bazy Campo Cassale koło Brindisi w płd. Włoszech.
W 301 Eskadrze w dniach od 16 czerwca do 17 sierpnia wykonał 25 lotów operacyjnych w czasie 178,25 godz.
Trzykrotnie został odznaczony Krzyżem Walecznych (ostatnie odznaczenie otrzymał pośmiertnie w dniu 11.10.1944 r.) oraz POBomb. nr 60 (R-z 22/43
Zobacz pamiętnik B. Wichrowskiego - Pozostałe roczniki ukażą się po wydaniu książki. ZOBACZ TU
Po zdanym egzaminie do Akademii Morskiej w lipcu 1939 r. Bernard Wichrowski - 1 rząd , drugi z prawej.
Starszy szeregowiec Bernard Wichrowski, Hucknall, marzec 1942 r. - 307 Dywizjon Myśliwski Nocny "Lwowskich Puchaczy" w Exeter - na mundurze widoczna odznaka 307 dywizjonu.
Bernard Wichrowski podczas pełnienia służby wojskowej - jesień 1942 roku
Baza w Campo Cassale - Włochy, czerwiec 1944 r. od lewej stoją: plut. Jan Marecki, plut. Jan Florkowski, plut. Bernard Wichrowski, kpt. Zygmunt Pluta, por. Tadeusz Jencka, sierż. Brunon Malejka i kpr. Józef Dudziak
10 kwiecień 1944 r. - Bernard Wichrowski na wycieczce w Egipcie(Giza)
13 maj 1944 r. - Bernard Wichrowski zwiedza grób Chrystusa w Jerozolimie
W czasie wolnym gra w pokera, w środku Bernard a z lewej strony Bruno Malejka - baza w Campo Cassale - Włochy, lipiec 1944 r.
Legitymację służbową znaleziono w kieszeni munduru wojskowego plut. bomb. Bernarda Wichrowskiego po katastrofie 17.08.1944 r. w Olszynach.
Odsłonięcie pomnika poległych lotników w Olszynach odbyło się 7 września 1969 r. Wiązankę kwiatów trzyma Kazimierz Wichrowski młodszy brat Bernarda (zm. w 1986 r.)za nim stoi drugi brat kpt. Romuald Wichrowski zam. w Łodzi. Pomiędzy nimi stoi ich szwagier - mąż Aleksandry - Stanisław Wesołowski.
Odsłoniecie pomnika lotników w Olszynach - 7 wrzesień 1969 rok. Pan z aktówką to Ludwik Dusza ps.,,Gałązka" twórca budowy pomnika.
Odsłonięcie pomnika lotników w Olszynach 7 września 1969 r. Na pierwszym planie Kazimierz Wichrowski z żoną Ireną, obok nich matka Władysława i ojciec Stanisław.
Złożone wieńce pod pomnikiem polskich lotnikow w Olszynach - 7 wrzesień 1969 r.
W tym miejscu zginął plutonowy bombardier Bernard Wichrowski, skacząc z palącego się samolotu.
Vera Lynn - brytyjska wokalistka estradowa, swymi koncertami podtrzymywała morale armii podczas II wojny światowej.
8 września 1943 r. odbywa pierwszy lot bojowy na bombardowanie nadbrzeży artylerii w Boulogne (Francja) - akcja bardzo udana.
8.IX.43 r. - atak bombowy na Hanower
11 listopada 43 r. nadano Polowy Znak Bombardiera a 1 marca 1944 r. otrzymał awans na plutonowego i stopień angielski F/Sgt (starszy sierżant)
Zginął 17 sierpnia 1944 r. w Olszynach w locie bojowym do Polski.
Liberator rozbił się 200 m dalej grzebiąc pozostałą załogę.
Pomnik został odnowiony i poświęcony w dniu 2 listopada 2000 roku, na tablicy w dalszym ciągu brak dwóch nazwisk i błędy w pisowni nazwisk - zdjęcie wykonano 29.08.2009 r.
foto: Alexander Gucwa
