Sękowa.info - serwis turystyczno - historyczny, prezentujący cmentarze, cerkwie, kościoły oraz miejscowości gminy Sękowa.

Podporucznik bombardier Konstanty Dunin-Horkawicz numer służbowy P-2484

Konstanty Dunin-Horkawicz – krótka biografia

Konstanty Dunin-Horkawicz urodził się 29 VII 1917 roku w Czycie (Czyta) na Syberii. Jego rodzicami byli Mieczysław Dunin-Horkawicz i Michła (nazwana w Polsce Miła) z domu Puriń, z pochodzenia Łotyszka. Mieczysław był zawodowym żołnierzem, oficerem artylerii konnej, przenoszonym często z miejsca na miejsce wraz z jego pułkiem.
Do wybuchu II wojny światowej dosłużył stopnia podpułkownika. W kampanii wrześniowej Mieczysław służył w 2. Pułku Artylerii Konnej i brał udział w obronie Modlina, za co otrzymał order Virtuti Militari. Następnie dostał się do niewoli i był więźniem Oflagu w Woldenbergu. Po wojnie odszedł z wojska.

Rodzice Konstantego poznali się w Rydze, gdyż tamtędy przechodził front armii carskiej, w której wówczas służył Mieczysław. W tym czasie Miła była pielęgniarką. Mieczysław i Miła pobrali się ok. 1915-1916 roku.

Konstanty urodził się w Czycie, gdyż jego dziadek, również Konstanty, był dyrektorem carskiego odcinka Kolei Wschodnio-Syberyjskiej obejmującego kilka stacji w tamtym rejonie. Wcześniej (w latach 1890-1896) Konstanty senior pracował na kolei w Łodzi. W 1923 roku urodziła się siostra Konstantego juniora (którego będę od tej pory nazywał Kotem, bo tak go wołano) - Wanda.

Kot był człowiekiem zdolnym, inteligentnym ze zdolnościami plastycznymi (zachowały się rysowane przez niego doskonałe karykatury) i językowymi. Uczył się jakiś czas w podchorążówce, a potem w szkole górniczej. Edukację przerwała wojna.

Wziął udział w kampanii wrześniowej, został zmobilizowany w Skierniewicach. Dostał się do niewoli, z której uciekł i przedostał się do mamy, do Kielc. Matka wyposażyła go na dalszą drogę, ofiarowując jakieś rodzinne kosztowności. W cywilnym przebraniu Kot przedostał się nielegalnie przez Węgry do Jugosławii, czego dowodem był list wysłany do matki ze Splitu. Następnie dostał się do Francji i tam walczył z Niemcami. Po upadku Francji znalazł się w Wielkiej Brytanii.

Niewiele wiadomo o tym, co robił w latach 1940-1944. Z całą pewnością wiemy, że przeszedł w tym czasie szkolenie nawigatorów lotniczych w Kanadzie i przeszedł trening, jak wielu polskich żołnierzy, w Edynburgu, w Szkocji. Był bombardierem w załodze kapitana Franciszka Omylaka. Zachowały się zdjęcia z Edynburga i Kanady.

W 1944 roku w Blackpool Kot ożenił się ze Szkotką o imieniu Kathleen (jej nazwiska niestety nie znamy). Wiadomości o brytyjskim życiu i ślubie Kota rodzina otrzymała po jego śmierci od szkockiej przyjaciółki Kota i Kathleen, arystokratki Miss Doris Wilson. Rodzina korespondowała przez pewien czas z panią Wilson, niestety same listy nie zachowały się, przetrwały jedynie przesłane przez nią zdjęcia. Pani Kathleen przeżyła ogromną traumę w związku ze śmiercią Kota i nie chciała mieć kontaktu z jego rodziną w Polsce. Nie znamy dokładnej daty ślubu, ale wedle wspomnień Wandy, Kot i Kathleen pobrali się dosłownie kilka dni przed jego wylotem do Brindisi, skąd startowały samoloty dywizjonu, w którym służył i skąd wyleciał w swoją ostatnią misję. A zatem ślub mógł nastąpić na poczatku sierpnia 1944 roku.

Marcin Malicki
(wnuk Wandy, siostry Konstantego)

Opracowałem na podstawie:

- Rozmów z jego siostrą, a moją śp. Babcią, Wandą Bakinowską z d. Dunin-Horkawicz
- Artykułu Janusza Dunin-Horkawicza „Notatki o rodzinach Dunin-Horkawiczów i Chaszkowskich” w Biuletynie Informacyjnym „Z Działalności Stowarzyszenia Rodu Duninów” Warszawa 2007.

P.S.

W czerwcu 1940 roku przybył do Wielkiej Brytanii. Przeszedł przeszkolenie jako bombardier. W marcu 1944 r. skierowany do 18 OTU na szkolenie bojowe. W czerwcu 1944 r. przeniesiony do 11 Base. Ukonczył przeszkolenie na samolotach czterosilnikowych w 1662 HCU. Na początku sierpnia 1944 r. przydzielony do 1586 Eskadry Specjalnej

ZOBACZ TU